Samenvatting
Cybersecurity heeft een branding probleem.
Het heet afkortingensoep.
EDR. XDR. MDR. SIEM. SOAR. SOC.
Ergens tussen de bestuursvergadering en de budgetbespreking begint het minder op strategie te lijken en meer als een uit de hand gelopen potje Scrabble.
Die verwarring is geen toeval. De industrie houdt van afkortingen omdat ze complexiteit comprimeren tot iets dat beheersbaar oogt. Het probleem is dat veel van deze afkortingen tools beschrijven, terwijl andere diensten of operationele modellen beschrijven. Wanneer die verschillen vervagen, vervaagt ook de verantwoordelijkheid.
En als verantwoordelijkheid vervaagt, sluimert risico rustig door totdat het uit de hand loopt.
Dus, laten we het even rustig aan doen.
Geen hype. Geen vendorgymnastiek. Geen nieuwe ingrediënten voor de afkortingensoep.
Gewoon een heldere uitleg over MDR vs EDR vs XDR: wat betekenen ze eigenlijk, wat is het verschil, en hoe bepaal je welke aanpak past bij jouw organisatie?
Eerst de eenvoudigste vraag: wat is MDR-security?
MDR staat voor Managed Detection and Response.
Het is geen tool, hoewel leveranciers heel graag willen dat je denkt dat het kant-en-klaar te koop is.
Het is een uitkomst.
MDR-security betekent dat iemand continu dreigingen detecteert in jouw omgeving en verantwoordelijkheid neemt voor de respons. Niet alleen alerts die worden doorgestuurd naar je team. Niet alleen dashboards. Daadwerkelijk onderzoek, besluitvorming, gevolgd door actie.
Dit onderscheid is belangrijk, want de meeste andere afkortingen in security beschrijven technologie.
MDR beschrijft verantwoordelijkheid.
EDR: uitstekend gezichtsvermogen, beperkt gezichtsveld
EDR, Endpoint Detection and Response, richt zich op endpoints. Laptops. Servers. Workloads.
Het biedt diep inzicht op apparaat niveau. Het is zeer goed in het detecteren van verdacht gedrag, malware-activiteit, privilege misbruik en ongebruikelijke procesuitvoering.
Voor organisaties met een capabel intern SOC kan EDR een krachtige basis zijn. Je analisten ontvangen kwalitatief hoogwaardige alerts. Je team handelt het onderzoek, de besluitvorming en de respons af.
Maar EDR neemt die beslissingen niet zelf. Het genereert signalen. De uitkomst hangt af van wie er kijkt en hoe snel die handelt.
EDR vertelt je dát er iets is gebeurd. Het vertelt je niet wat het betekent voor de business of wat je vervolgens moet doen.
Zonder bekwame analisten die meekijken en reageren, wordt zelfs de beste EDR een rookmelder in een leeg gebouw. Het alarm gaat af, maar niemand pakt de brandblusser.
XDR: meer context, breder zicht
XDR, Extended Detection and Response, verbreedt de scope. In plaats van alleen endpoints correleert het signalen van e-mail, identiteit, netwerk, cloud en meer.
Het doel is simpel: minder blinde vlekken en context verbeteren.
Voor teams die al over detectiecapaciteit beschikken maar worstelen met gefragmenteerde zichtbaarheid, kan XDR een waardevolle upgrade zijn. Het verbindt signalen over domeinen heen en vermindert handmatige correlatiewerk.
Maar ook XDR is nog steeds een technologieplatform. De effectiviteit hangt af van de mensen en processen erachter. Iemand moet nog steeds de alerts interpreteren, de business impact beoordelen en responsbeslissingen nemen.
XDR is nog steeds een technologiestack.
Iemand moet nog steeds de daadwerkelijke beslissingen nemen.
Het echte probleem: tools verwarren met uitkomsten
Hier wordt de afkortingensoep riskant.
EDR en XDR zijn tools.
MDR is een servicemodel.
Ze zijn niet uitwisselbaar.
Veel leveranciers vervagen de grenzen. “Managed EDR”. “Automated XDR”. Ze worden bijna gepositioneerd alsof ze MDR zijn. Dat zijn ze niet. Het zijn componenten die ingezet kunnen worden binnen een MDR-dienst, maar alleen als er een helder operationeel model achter zit.
De belangrijke vragen om te stellen zijn:
- Wie detecteert?
- Wie beslist?
- Wie respondeert?
- En hoe snel?
Als die verantwoordelijkheden intern duidelijk belegd zijn, kan technologie voldoende zijn.
Als ze gefragmenteerd, onderbemand of niet doorlopend beschikbaar zijn, zal technologie alleen dat gat niet dichten.
Tools kunnen rook detecteren.
Iemand moet nog steeds bepalen of het aangebrand brood is of een echte brand.
Dus, wat heb je eigenlijk nodig?
Het eerlijke antwoord is: dat hangt af van je operationeel model.
Als je een volwassen intern SOC hebt, bekwame analisten, gedefinieerde playbooks en 24/7 dekking, dan kunnen EDR of XDR voldoende zijn. De tools bieden zichtbaarheid. Jouw team levert de respons.
Als je sterke security engineers hebt, maar beperkte monitoringcapaciteit, kan XDR de context verbeteren en blinde vlekken verminderen. Maar het vereist nog steeds interne expertise om op de inzichten te handelen.
Als je team overbelast is, de dekking niet continu is, of de responsverantwoordelijk onduidelijk is, kan MDR dat gat dichten. Het voegt niet alleen detectie toe, maar ook gedefinieerde verantwoordelijkheid en responscapaciteit.
Geen van deze opties is op zichzelf inherent superieur.
Wat telt is de afstemming tussen:
- Technologie
- Mensen
- Processen
- Dekking
Je juiste keuze is degene die ervoor zorgt dat dreigingen worden gedetecteerd, beslissingen snel worden genomen en acties zonder aarzeling worden uitgevoerd.
MDR: waar verantwoordelijkheid expliciet wordt
Moderne MDR, wanneer goed geïmplementeerd, begint bij ingestie. Ruwe logs. Native telemetry. Endpoint-, identiteits-, cloud- en netwerkdata verzameld voordat iemand anders eruit filtert wat zij “onbelangrijk” vinden.
Waarom is dit belangrijk?
Omdat elk filterbeslissing een risicobeslissing is.
Wanneer detectie te laat in de dataketen begint, ontstaan blinde vlekken. En die blinde vlekken openbaren zich zelden totdat er een incident plaatsvindt, een audit of een ongemakkelijke post-mortem bijeenkomst.
MDR, goed uitgevoerd, vervangt je team niet. Het versterkt het óf opereert ernaast, afhankelijk van je volwassenheidsniveau. Het formaliseert wie verantwoordelijk is voor monitoring en response.
Zie het zo:
Als EDR en XDR keukenapparatuur zijn, bepaalt MDR wie er verantwoordelijk is voor de keuken. Wie de hitte in de gaten houdt. Wie reageert als iets aanbrandt. Wie achteraf opruimt.
MDR vs EDR vs XDR, in zakelijk taal
Hier is de managementsamenvatting zonder lettersoep:
- EDR geeft diep inzicht op endpointniveau.
- XDR geeft breder domein overstijgend inzicht.
- MDR geeft verantwoordelijkheid, respons en risicoreductie.
EDR en XDR beantwoorden: “wat is er gebeurd?”
MDR beantwoord: “wat doen we er nu aan?”
De juiste aanpak hangt af van je interne capaciteit, dekking en risicotolerantie.
Waarom bestuurders steeds tegen diT probleem aanlopen
Een paar jaar geleden was deze verwarring vooral academisch. Securityteams debatteerden over tooling. Bestuurders knikten beleefd. Iedereen ging weer verder.
Die luxe is voorbij.
Tegenwoordig zijn incidenten sneller, audits scherper, en toezichthouders lijken plotseling interesse te hebben in de kleine lettertjes.
Cyberverzekeringsvragenlijsten lezen inmiddels als een kennistoets. “Detecteert u dreigingen in realtime?” wordt snel gevolgd door “En wie respondeert er?”
Bestuurders willen zekerheid.
CISO’s willen duidelijkheid.
IT-managers willen werkbare tools die hun team realistisch kunnen beheren.
Kiezen tussen EDR, XDR en MDR gaat niet over de meest geavanceerde afkorting kiezen. Het gaat over het bouwen van een detectie- en responsemodel dat past bij de volwassenheid en capaciteit van je organisatie.
Helderheid gaat niet over afkortingensoep.
Het gaat over eigenaarschap.
Een laatste woord over soep (en cybersecurity)
Afkortingensoep is niet het probleem. We houden allemaal van goede soep op een koude dag.
Het probleem begint wanneer elke kom er hetzelfde uitziet en je aanneemt dat ze ook allemaal hetzelfde resultaat opleveren.
Dat is niet zo. Sommige geven je ingrediënten. Sommige geven je beter bestek. Sommige bepalen wie verantwoordelijk is voor de hele keuken.
De juiste keuze is niet universeel. Het is contextueel.
Dus, de volgende keer dat het gesprek afdrijft naar afkortingenland, kan het helpen om terug te sturen naar eenvoudigere vragen:
- Wie kijkt er mee?
- Wie neemt beslissingen?
- Wie is er verantwoordelijk als er iets misgaat?
Want op bestuursniveau maakt het niemand indruk hoeveel letters op een PowerPoint-slide staan.
Ze willen gewoon weten dat de keuken niet in brand staat.
Als je een MDR-aanpak wilt die begint bij ingestie, mensen in de loop houdt en is ontworpen rond verantwoordelijkheid, niet rond afkortingen, bekijk dan MDR Detect™.
Lees meer over MDR Detect™:
Te veel alerts. Te veel ruis. Te hoge kosten.
MDR Detect™ biedt detectie in millisecondes, overzicht, en controle over je eigen data.
Binnen een paar minuten opgestart. Lagere kosten. Betere controle. Eindelijk.
LEES MEERFAQ
MDR, of Managed Detection and Response, is security-uitkomst waarbij dreigingen continu worden gedetecteerd en actief door mensen worden beantwoord. Het is niet zomaar een tool, maar een dienst die technologie, expertise en verantwoordelijkheid combineert.
EDR en XDR zijn detectietechnologieën. EDR richt zich op endpoints, terwijl XDR data correleert over meerdere domeinen. MDR gaat een stap verder door verantwoordelijkheid en respons toe te voegen, zodat er daadwerkelijk actie wordt ondernomen wanneer dreigingen worden gedetecteerd.
EDR of XDR kunnen voldoende zijn als een organisatie beschikt over een volwassen intern SOC met bekwame analisten, 24/7-monitoring en goed gedefinieerde responsprocessen. In dat geval bieden de tools zichtbaarheid en levert het interne team het onderzoek en de respons.
MDR is vaak een goede keuze wanneer interne resources beperkt zijn, monitoring niet continu is, of het eigenaarschap van respons onduidelijk is. Het helpt gaten in de dekking te dichten en zorgt voor verantwoordelijkheid bij detectie- en responsactiviteiten.
De juiste keuze hangt af van de securityvolwassenheid, bezettingsgraad, risicotolerantie en operationele dekking van je organisatie. De kernvraag is niet welke afkorting het meest geavanceerd is, maar of je huidige opzet dreigingen betrouwbaar kan detecteren en er snel en zonder aarzeling op kan reageren.

